Twee nachtjes weg met twee van mijn drie kinderen. En ja, zonder Niels! Ik heb mezelf de afgelopen dagen weer overwonnen. Want als ik terugkijk op de afgelopen drie jaar, dan heb ik flinke groeistappen mogen maken. Sinds ik weet dat ik een alleen geboren tweeling ben, is er zoveel veranderd! Er is zoveel meer bewustzijn gekomen over wie ik echt ben en waarom ik sommige dingen doe, voel of weet.
Heimwee dat dieper gaat
Er hangen zoveel thema’s vast aan het alleen-geboren-tweelingstuk en eentje daarvan is heimwee. Ken je dat: als je van huis wegrijdt en hoe verder je komt, hoe erger dat gevoel wordt? Heimwee… Het voelt voor mij als iets supergeks. Maar elke keer als ik van huis wegrijd, komt dat gevoel in elke vezel van mijn lijf naar boven.
Soms heb ik dat als ik op vakantie ga, weg van mijn vertrouwde plek. Dan heb ik echt heimwee naar huis. En soms heb ik dat al als ik naar een afspraak verderop rijd. En oh, het is nog heftiger als ik zonder mijn kinderen ga en al helemaal zonder mijn houvast, Niels. Hoe langer ik onderweg ben, hoe heftiger het kan worden.
Wat er echt gebeurd vanbinnen
Ik kan het gevoel niet anders beschrijven en ik denk dat ik het het beste onder het kopje heimwee kan scharen. Ik voel me op dat moment niet zeker, onrustig, alsof de aarde onder me wegvalt. Angst, paniek, beren op de weg en oh, al helemaal als ik het onbekende instap. Op pad naar een bestemming die ik nooit eerder heb gezien.
Gedachten schieten alle kanten op. Hoor ik het nou goed… maakt de auto een raar geluid? Ja, dadelijk val ik stil. Zweethanden, muziek komt hard binnen, focus is weg. Herken je dat? Je zo ontzettend alleen voelen, los van alles en iedereen en vooral los van de bekende, vertrouwde bubbel. En boven alles: dat intense gevoel van alleen zijn.
En dan komt er gelukkig een ander stemmetje: kom op Greet, jij kunt dit! Ademhalen, focus, hoppa!
Ik heb het de afgelopen tijd steeds minder, gaaf hè! En daar ben ik best wel een beetje trots op. Ik ben de afgelopen jaren in dat heimwee-stuk gedoken. Waar komt dat vandaan en waarom kan ik zo ontzettend moeilijk alleen zijn? Terwijl ik alleen zijn zo heerlijk vind; ik kan dan echt bij mezelf komen. Maar oh, wat is alleen zijn een tweestrijd. Kan ik het wel, durf ik het wel, laat ik de ander niet in de steek? Wat denken ze wel als ik kies voor mezelf?
De zoektocht naar de oorzaak
Ik ben blij dat ik nu NEI-therapeut ben, dat ik een biotensor heb en een boek vol met werkmodellen. Ik heb meerdere NEI-sessies gedaan op dit stuk. Ingangen voor de sessies waren bijvoorbeeld: ik ben zeker van mezelf, ik weet welk paadje ik mag lopen, alleen sta ik sterk. Wat is de boodschap van de angst als ik op pad ga? Wat is de boodschap van de heimwee? Wie ben ik los van de ander? En tijdens elke sessie komt het alleen-geboren-tweelingstuk naar boven.
Terug naar het begin
Wat als je niet alleen was in de buik van je moeder en je vervolgens toch alleen geboren wordt? Wat als je toen al met zo’n verlies moet dealen? Wat heeft dat allemaal met mij gedaan? Want ja, ik heb voor mijn gevoel nog een tweelingbroer. Hij was samen met mij in de buik bij onze moeder, maar ik ben hem verloren en heb hem niet zien opgroeien. Hij is niet meer bij mij; hij is in de baarmoeder afgehaakt. En tjonge, wat voel ik me alleen. Die verbintenis die ik daar in de baarmoeder had, kan ik in het hier en nu niet vinden. Ik spring naar dit leven samen met mijn broer, hij haakt af en nu moet ik alles alleen doen.
Alle alarmbellen gaan af, mijn hele systeem staat onder spanning en dat is wat er onder die heimwee zit. Het is niet alleen de situatie van op pad gaan in mijn eentje, maar ook alles wat ik daar al heb meegemaakt, toen in die baarmoeder. Telkens komen de oude gevoelens nog eens over alle gevoelens heen die ik hier en nu ervaar. Je kunt je vast voorstellen dat ik me dan helemaal overspoeld voel.
Laagje voor laagje loslaten
Hoe gaaf is het om te weten hoe je gestart bent in dit leven? Wat heb je daar in die baarmoeder al meegemaakt? Dat ben ik gaan uitpluizen met behulp van NEI-therapie. Laagje voor laagje maakte ik bewust en liet ik los. En kijk nou: nu ben ik zelfs twee nachtjes weg, eropuit! De rust opzoeken!
Natuurlijk wel goed uitgedacht: een vertrouwde plek, een vertrouwde route, een plek waar ik zo weer naar huis kan rijden als het me toch niet lukt, een plek waar mijn kinderen het heerlijk vinden, een supermarkt dichtbij. Een fijn bed, mijn biotensor mee om het huisje energetisch te reinigen.
Ruimte voor rust
En ja, dan… dan kan ik de ontspanning vinden, de rust opzoeken. En dat heb ik gisteren de hele dag gedaan! Mijn lijf had dit zo nodig!
Het is fijn om te voelen dat ik het alleen kan. En toch moet ik zeggen dat ik Niels ontzettend gemist heb. Niet omdat ik niet alleen op pad durfde deze keer of dat ik hem nodig zou hebben, maar juist omdat ik voel dat ik van hem hou en hem graag aan mijn zijde heb!
Herken jij dit?
Voel jij je ook soms zo onzeker als je alleen bent? Ervaar je onrust, angst of een diep gevoel van gemis zonder precies te weten waarom?
Misschien ligt bij jou ook de oorsprong dieper dan je bewust bent.
Wil jij leren om in jouw kracht te gaan staan? Om het leven alleen aan te kunnen? Ik help je graag!
Boek dan bij mij een traject. Samen gaan we kijken waar jouw innerlijke vuurtje zit, welke beren er op jouw pad staan, welke patronen jij onbewust ontwikkeld hebt en hoe jij begonnen bent in dit leven.
Reactie plaatsen
Reacties